Genoeg

Genoeg

De opvatting is dat er voldoende is voor ieders behoefte,

maar te weinig voor onze hebzucht.

Met een heel fijn schaartje was hij de bruine randjes van de rozen aan het bijknippen. Hij deed het met grote overgave en focus.

Met zijn kleine bloemenstalletje stond hij voor het grote standbeeld van Stefan del Mare op het plein in Chisenau (Moldavië).

Wie koopt er hier nou bloemen vroeg ik mij af? De kapotte straten en de hoge grauwe flats van communistisch verwaarloosd beton dropen van de armoe. Alleen het park, het grote park vlak voor het viersterren hotel Cüdru had een overvloed aan groen. Dat park werd uitgebreid gebruikt door verliefde stelletjes, jonge moeders met hun kindjes. Het had ook enkele aardige restaurants.

Maar verder zag ik armoede. Waar ik ook keek. De man in de rolstoel zonder benen had een personenweegschaal voor zich staan en voor 1 lei kon je je laten wegen (17 lei in één euro).  Op mijn weg terug zag ik dat hij zijn lei aan het tellen was. Na mijn verbijstering om dit alles voelde ik iets van vreugde voor hem.

Water drinken uit de kraan zorgde ervoor dat ik een dag dichtbij de toilet in mijn hotelkamer bleef en ik zag op TV allerlei westerse reclames voorbijkomen.  Het proefde hier heel  wrang als een  goedgeklede jonge vrouw opgewekt vertelde hoe heerlijk je huis kon ruiken met  brise huppeldepup. En hoe dom haar man was omdat hij niet wist dat je op een knop moest drukken, zodat de heerlijke geur  de modern ingerichte kamer kon vullen. Ik voelde grote aversie voor al die onzin.

Maar thuis zakken die beelden weer weg en is onze overvloed bijna weer normaal.  Maar toen een leuk twintigjarig  meisje mij de weg vroeg naar de Primark –  een uitzonderlijk goedkoop kleding warenhuis –  kon ik het niet laten en vroeg haar, nadat ik de weg had gewezen: ‘weet je wie al die goedkope kleding maakt en wie daar eigenlijk voor ‘betaalt’? Geschokt keek ze mij aan en heel eerlijk zei ze: ‘nee daar heb ik nog nooit over nagedacht’.

‘Ja maar’ hoorde ik om mij heen de opmerking:

‘het is ook een dilemma, want als wij dat allemaal niet meer kopen hebben ze helemaal niets.’

Op 25 november 2013 staat een artikel in het AD. Minister Ploumen eist betere beloning voor personeel in fabrieken waar goedkope kleding wordt vervaardigd.  Bij onderzoek zie ik dat de Primark is aan gesloten bij Ethical Trading Initiative (ETI). Dit is een organisatie die de rechten van werkers over de wereld beschermt.

Er is geen dilemma. Dit gaat gewoon over rechtvaardigheid en een menswaardig bestaan.